Podczas kolejnego dnia poszukiwań watahy, słońce grzało niemiłosiernie. Vi i ja brnęłyśmy miedzy drzewami unikając promieni słonecznych, przepuszczanych przez baldachim liści.
-Jeszcze chwila i zwariuję.-mruknęłam bardziej do siebie, niż do siostry.
- Jeszcze raz to powtórzysz a zakończę Twoje męczarnie.- syknęła. Ale widać było że upał też dawał jej się we znaki.
-Przystańmy na chwilkę.- to mówiąc i nie czekając na odpowiedź ległam na soczystej zielonej trawie rozkoszując się bijącym z niej chłodem.
-Zgoda.
Eiva w ślad za mną znalazła dobrze zacienione miejsce pod pniem dorodnego klonu. Westchnęła zadowolona. Trwałyśmy w błogiej ciszy zmąconej tylko szelestem otaczającego nas lasu.
-Czemu nie wyczarujesz małego deszczyku?- Zapytała i łypnęła na mnie pół przymkniętym okiem.
-Nie lubię ingerować w pogodę.-jęknęłam czując jak bardzo chce mi się pić. Już miałam wstawać i ruszyć dalej gdy rozległ się trzask... potem kolejny i następny. Cokolwiek wywoływało te odgłosy było blisko nas.Jak zawsze ciekawa ruszyłam w stronę dźwięku, usłyszałam tylko gardłowy pomruk Eiv i spomiędzy liści wyłonił się wilk....
<Ktoś? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz