Czy to ona?
Wyszłam zza krzaka i zbliżyłam się ostrożnie.To była Ona.Stała tam i rozglądała się dookoła.

Pavonessa?To ty?-zapytałam
Iris?Iris!To ty!-wykrzyknęła
To ja!
To ty!
To ja!
To ty!
No przecież mówię że ja.
Iris to naprawdę TY.Ha ha ha.Juuuuhu!!!Ha ha!To ty!TO NAPRAWDĘ TY!!-krzyczała i wykonywała jakiś dziwny taniec szczęścia dookoła mnie i wkrótce skakałyśmy razem tak długo aż nie padłyśmy ze zmęczenia.Dzięki radości Pavonessy uleciały wszystkie moje zmartwienia.
Jak mnie odnalazłaś?
To dłuuuuuuuuuuuuuuuga historia...więc słuchaj uważnie.
Opowiedziała mi o wszystkim.
Jesteś pewna że nikt za tobą nie szedł?
Raczej nie.
A ten "czarny"?Możesz go opisać, przynajmniej mogłabym mieć jakąś wskazówkę jeśli by się tu pojawili.
Wyglądał tak:


Dzięki.Choć, pokażę ci twoją jaskinię.
Nie spytasz się czy chcę dołączyć do watahy, albo przynajmniej spytałabyś się Alfy?
Ale ja jestem alfą.
Spoko.Trochę dużo wrażeń jak na jeden dzień, ale spoko.
Chodź jeszcze muszę cię wszystkim przedstawić.
Czyli jest tu ktoś oprócz nas.
No pewnie.Dawno bym już oszalała gdybym siedziała tutaj sama.
Nie mogę się doczekać!-powiedziała i uśmiechnęła się jak tylko ona potrafi.
Ruszyłyśmy w stronę jaskiń,rozmawiając jak za dawnych czasów.










