Robiło się już ciemno ,zastanawiałem się czy nie zaproponować Belli ruszenia w drogę powrotną.Po chwili pomyślałem że nie wygląda na waderą która boi się ciemności, wyglądała na odważną i za taką ją uważałem. -Lubisz konie?-zapytałem niepewnie i dodałem po chwili śmiejąc się pod nosem: - Bo wiesz.... teoretycznie to właśnie koło jednego siedzisz .- powiedziałem kładąc wyraźny akcent na "wiesz". <sorrka że tak długo Bella >
- No więc mam na imię Bella i jestem włóczęgą... - zaśmiałam się cicho. Criss wyglądał na zmieszanego, chyba spodziewał się innej odpowiedzi. - Twoje imię kojarzy mi się z moim ulubionym iluzjonistą Criss'em Angel'em. - Serio? - spytał lekko znudzonym głosem basior. - Tak - zachichotałam. <Criss? Wybacz moja wena [*]>
Idąc w stronę lasu natknąłem się na Bellę i postanowiłem do niej zagadać: -Witaj Bella, co porabiasz tutaj sama?-zapytałem. -Witaj, właściwie chyba nic -odpowiedziała. - Więc może pójdziemy na spacer ? - zaproponowałem. - w sumie to nawet dobry pomysł - powiedziała, chwilę później wstała i ruszyliśmy do lasu. ~w lesie~ - Bella... Opowiedz mi o sobie...-powiedziałem obdarowując ją czarującym uśmiechem. - A może Ty zaczniesz? - zapytała i odwzajemniła uśmiech. - No dobrze ... hahahah więc - uśmiechnąłem się - Jestem Criss, mam bardzo wiele wad i bardzo niewiele zalet.. hahaha znów się roześmiałem , nie mam pojęcia co jeszcze powiedzieć. - roześmiałem się po raz kolejny - Emm... No... Dobra, to teraz Twoja kolej - mrugnąłem jednym okiem i czekałam na odpowiedź.
Wybory na najprzystojniejszego basiora z okazji dnia zakochanych wygrali Altair i Iki! Oboje dostają 500sd oraz proszek miłości i tytuł. Gratulacje! Ponieważ wygrałam wybory na najpiękniejszą waderę z okazji Dnia Zakochanych chciałabym wam podziękować, dlatego każdy dostaje dzisiaj odemnie 150sd :) Iris
Stanowisko: medyk Rasa: noc, lud, burza i ciemność
Moc: lodowe sople, zamrorzenie, tymczasowe oślepienie, przywoływanie piorunów i burzy, stawanie się niewidzialną, przywoływanie koszmarów, uzdrawianie ran i rozkazywanie ciałom niebieskim nocy
Partnet:-
Cecy charakteru: miła, rozsądna, rozwarzna, nieugięta, odwarzna, przyjacielska, opanowana, anbitna, asertywna, śmiała, żądna przygód, cierpliwa, zdecydowana, dzika, lojalna, niezalerzna, uczciwa, otwarta, twurcza, oreginalna, nieprzewidywalna, stanowcza i optymistyczna (taka chciałabym być to nie na watache tylko dla ciebie:-)
Historia: beńdzie za trzy dni po przyjęciu mnie
Patron: Dream, White Death, Space i Lightning
Talizman: Reczy: medyczne i wojownicze Inne zdjęcia: Przywoływanie zmory z koszmarów:
Niepewnym krokiem weszłam na tyretorium watahy. Rozejrzałam się w około i poszłam dalej. Widziałam sporo wilków, ale jeden szczególnie przykuł mój wzrok. Zainteresowana poszłam za nim. Zobaczyłam, że poluje to też chciałam pokazać swoje siły. Zauważyłam na niebie ptaka i to dość dużego. -Taka zdobycz nie może pozostać bez właściciela-pomyślałam i zaczełam biec co sił w łapach. Ptak usiadł na kamieniu i obserwował otoczenie. Ja jak i ten wilk zaczęliśmy się skradać. W końcu nadszedł czas na ostatni krok. Popatrzyliśmy się na siebie i zaczęliśmy krótką rozmowę. -Nawet o tym nie myśl-powiedział mi nieznajomy wilk. -Bo co?-odezwałam się-każdy ma prawo tutaj polować. -Słuchaj!-zaczął-jesteś tu nowa, więc nie podskakuj. -Nie muszę i tak jestem lepsza. Wilk przewrócił oczami. -Co odjeło ci mowę?-zapytałam. -Nie tylko po prostu nie chce mi się z tobą gadać-powiedział. -Dobra to niech wygra lepszy!-krzyknęłam i kontynuowaliśmy łowy. Nie minęła chwila, aż spotrzegliśmy, że ptaka nie ma. -To twoja wina!-krzyknął wilk. -Moja?!-zdziwiona powiedziałam-To ty do mnie zacząłęś rozmawiać! -Nie musiałaś mi odpowiadać-stanowczo odpowiedział. Odwruciliśmy się od siebie i każdy poszedł w swoją stronę. Po chwili znowu się na siebie popatrzyliśmy. -Co?-zapytał-Wilka nie widziałaś? -Widziałam-spokojnie odpowiedziałam-tylko takiego jak ty to jeszcze nie. -Takiego jak ja, czyli? -Nie ważne-powiedziałam i poszłam dalej. Moja intuicja podpowiadała mi, że basior dalej idzie za mną. -Czemu idziesz tam gdzie ja?-zirytowana spytałam. -Chce się dowiedzieć co miałaś na myśli. -Nie musisz się tak starać i tak ci nie powiem-z uśmiechem powiedziałam. -To nie mów-wilk odwrócił się i poszedł. -Zaczekaj!-krzyknęłam do niego. -Wiedziałem, że i tak mi to powiesz. -A skąd wiesz, że akurat to ci powiem? -Przeczuwam tak-roześmiał się wilk. -Z czego się tak śmiejesz? -Z ciebie! -Niby czemu-spytałam z czystej ciekawości. -Bo jesteś śmieszna-odpowiedział. -Ja śmieszna? -Tak, ale mniejsza z tym co chciałaś powiedzieć? -Nie skupiasz się, dlatego ci nie wychodzi. -Co?-zapytał. -Już przestałeś się śmiać?-powiedziałam. -Ja sie nie skupiam?!-w tym akurat to jestem mistrzem. -Tak to dlaczego ci się nie udało?-zapytałam. -Bo mnie rozproszyłaś!-odpowiedział poddenerwowany-jak chcesz możemy zrobić zawody, kto lepszy. -Ja się zgadzam, to do jutra! -Do jutra? Tak od razu? -A co, nie zdążysz się przygotować?-zapytałam. -Dobra!-powiedział-może być.
Chociaż już jakiś czas należałam do Watahy Snów, to wciąż nie wiedziałam, czy mam jakieś moce. No, latanie, to fakt, ale mam skrzydła. Większość wilków z watahy, jakie znam je ma i to nie jest żadna sztuka. "A ja (myślałam) nie mam wogule żadnej mocy". Już niedługo miełam się przekonać, że to nieprawda... Tak więc razem z Charlotte poszłam no, krótko mówiąc, na zwiady. A raczej wprawki w zwiadach. Nagle usłyszałam krzyk Charlotte. -Gdzie jesteś? Czy trochę nie za szybko uczysz się wtapiania w tło? - zapytała. -Jestem tutaj. - odpowiedziałam- A uczę się za wolno. Chętnie zapadłabym się pod ziemię ze wstydu. -Chyba właśnie to zrobiłaś! - Tak? Naprawdę jestem aż tak dobra? - Ooo! Aaa! Znowu tu jesteś. Cały czas tam stałaś? -No tak. -Lepiej idź do kogoś, kto to wszystko lepiej niż ja zrozumie. No więc poszłam do Iris. -Mówisz, że nagle zniknęłaś, a myślałaś, że nadal jesteś widoczna? I, że tam nagle pojawił się cień! A potem się pojawiłaś? - zapytała gdy przedstawiłam jej całą sprawę. -Tak, właśnie. -Ja... Nic z tego nie rozumiem - coś powiedziało w mojej głowie więc wypowiedziałam te słowa na głos, zwracając się do Iris. -Skąd wiedziałaś? -Nie wiem. Chciałabym mieć moc wszechwiedzy to może bym coś zrozumiała, ale jej nie mam. - odparłam. -A może, ty, nie! Nie pytaj teraz o nic! Może wiesz co ktoś z Czytasz w myślach! - powiedziała znów moja głowa. -Czytam w myślach... - powiedziałam niepewna siebie. -To samo chciałam powiedzieć. To pewne, że to robisz! - wykrzyknęła. -A ten cień to może moja druga moc? - spytałam niepewnie. -Całkiem możliwe. I tak, to prawda. Niestety działa tylko kiedy się wstydzę. Nad używaniem tego muszę jeszcze popracować. W ten sposób dowiedziałam się o swoich mocach. Są fajne, ale trudne w obsłudze.
Moce: widzi w ciemośći, telepatia, zdolność przesuwania przedmiotów za pomocą umysłu, bezszelestne chodzenie po ziemi, dobre kamuflowanie się, kontrola nad ziemią i cieniem, może spowodować trzęsienie ziemi.
Partner :-
Rodzina: Rodziców nie znała, siostra zaginęła.
Historia : Rodzice pożucili ją gdy miała zaledwie dwa miesiące. Sama nauczyła się polować. Każdy dzień jej życia był szansą na przetrwanie. Dorosła i szukała schronienia. Po drodze napotykała się na różnych wilków, którzy jej pomagali, jednym z nich był Air, który opiekował się nią i uczył coraz to nowych rzeczy. Pewnego burzliwego dnia Air zginął, zabiły go wilki. Był dla Arelii jak ojciec, którego nigdy nie miała. Całymi dniami wadera chodziła bezczynnie, aż w końcu dotarła tutaj. Cechy harakteru: lojalna, ambitna, odważna, silna, sprytna, uparta, nigdy nie dobija leżącego, charyzmatyczna, zamyślona, czasem agresywna, stanowcza gdy coś powie zawsze tego dopilnuje
Patron : Forest i Dream
Inne zdęcia :-
Rzeczy :-
wtorek, 4 lutego 2014
OMEGA
Imię: Moony
Wiek: 2 lata
Płeć: samica
Hierarchia: Omegi
Stanowisko: Zwiadowca
Rasa: wilk Cienia
Moce: zamiana w cień, przekazywanie informacji w myśli, latanie.
Partner: --
Rodzina: Zwykłe bure wilki
Historia: Pewnej nocy bura wilczyca wyszła z jamy. Promienie słońca Padały na zacieniony kamień. Nagle cień rozpłynął się i wilczyca zobaczyła ponurego a za razem pięknego wilka. Za nim radośnie bawiło się małe szczenie. "Zaopiekuj się moją małą Moony" powiedział wilk i ponownie zamienił się w cień. Wilczyca wychowała Moony jak należy ale pewnego dnia ta po prostu zniknęła.