Od Iris C.D Ayoko Sato.

Nie zabardzo wiem jak ci pomóc.Ja sama niewiem co mam odpowiedzieć Ikiemu, ale poradze ci jak Ifus mi.Jeśli naprawdę go kochasz to mu o tym powiedz.Przynajmniej będziesz wiedziała co on czuje do ciebie-poradziłam jej.

(Przepraszam,że musiałaś tyle czekać ale nie miałam ostatnio czasu na pisanie.Dokończysz?)

Odchodzi!

Shan odchodzi z powodu braku czasu na pisanie opowiadań.

Od Ayoko Sato

 Leżałam na trawię i patrzyłam w gwiazdy.Jak zwykle płakałam.

naglę zrobiło mi się zimno.Założyłam mój kochany czerwony płaszcz i pobiegłam w las.Był to las mgieł.Uwielbiałam go za to że byłam w nim sama..."Tylko ja i zwierzęta...No właśnie!Pomyślałam,dopiero wtedy zauważyłam że jestem głodna"-Brrr...-Zaburczało mi w brzuchu.
Naglą...Coś zauważyłam...
-Jelonek!-Krzyknęłam uradowana i rzuciłam się na zwierze.Jednak kiedy skoczyłam jego już tam nie było nawet żywej duszy.
Nagle coś usłyszałam i odwróciłam się gwałtownie a ten sam jeleń którego chciałam opróżnić z krwi stał za mną.

Zza niego wyszła błękitno-przeźroczysta łania...

-Już kapuję!Wy jesteście duchami tego lasu!-Powiedziałam a jeleń ukłonił mi się,a łania podeszła i liznęła po czole...ona dała mi swoje błogosławieństwo!Poczułam dziwne skołowana.Zemdlałam.Obudziłam się w mojej jaskini.Obok mojego legowiska siedziała Iris i patrzyła na mnie z zaciekawieniem.
Próbowałam usiąść.
-Nie rób tego!-Powiedziała po chwili Iris i mnie powstrzymała.
-Wiesz...Myślałam że kochasz Shana...-Powiedziała.
-Co ty bredzisz?-Spytałam zaniepokojona.-Kocham go i dom tego nie ma wątpliwości...-Mruknęłam.
-Kiedy spałaś odwiedziła cię Dream...Widziałam ją...Ona ci powiedziała że go nie kochasz i kochasz tylko Fena..-Nagle przed oczami stanęły mi te obrazy...

-On był w mojej watasze...Ja go kochałam i wciąż kocham...
Ta łania mi to uświadomiła!-Powiedziałam.
<Iris>

Od Ifus

Byłam sobie na polowaniu, ale nic nie złapałam. Nie miałam humoru do łapania zwierzyny... Echh Iris to ma dobrze... Zaprzyjaźniłyśmy się i cieszyłam się z tego, ale zazdrościłam jej trochę... Układa jej się w życiu, mi nie... Ma adoratora, ja mam pustkę w sercu... Była burza. Wzbiłam się w powietrze... Krople wody do mnie szeptały...
- Ifus... Ifus... Ty nie masz rasy... Jesteś wszystkich ras... Jesteś wszystkim i niczym... Masz wszystkie moce... Jesteś niepokonana... Z łatwością obaliłabyś Iris... Ale ty nie jesteś taka... Jesteś dobra... I nie daj się wzieść złu... Jesteś jednak demonem... I nie zapominaj o tym...
Przeniosłam się w przyszłość i zobaczyłam siebie. Obok mnie leżało kilka szczeniaków:





- Ifus... Będziesz miała liczne potomstwo, oj liczne... zapoczątkujesz skrzydlaty ród... Wszyscy z tego rodu będą mieli skrzydła! No może nie wszyscy... Będą dwa szczeniaki beż skrzydeł, może więcej... Będziesz żyła po królewsku, zgodnie z całą watahą... - szeptały dalej krople deszczu. Zleciałam na ziemię. Byłam zbyt wyczerpana, aby w ogóle myśleć. Zasnęłam...
Obudziłam się nagle... Zbyt szybko... Nade mną stało kilka wilków.
<Ktoś odpowie?>

Odchodzą!

Mima i Satara odchodzą z powodu nie napisania pierwszego opowiadania, chociaż miały wiele więcej czasu niż jeden tydzień.

Nowa!

Omega

Imię wilka : Ayoko Sato
Płeć : samica
Wiek : 3 lata,nieśmiertelna
  Hierarchia : omega 
Stanowisko : szaman 
Rasa : pół wilk-pół wilkołak,czarnej magii
Moce : zmienianie się w wilkołaka,zmienianie się w człowieka,rozpościeranie skrzydeł, zmienianie się w kota,włada czarną magią. 
Partner : podoba jej się Shan 
Cechy charakteru : tajemnicza, złowroga, groźna, emocjonalna, odważna, budzi lęk w najdzielniejszych(bo jej pożywieniem jest krew),tak naprawdę jest miła i towarzyska,lubi dobrą zabawę i romantyzm,jest bardzo romantyczna i kocha muzykę!Nie chcą się z nią zadawać bo jest trochę upiorna i dlatego ciągle płacze.

Historia : Moja matka zdradziła ojca z wilkołakiem, następnie urodziła mnie, ojciec to w końcu zauważył i zabił moją matkę a mnie wyrzucił z watahy której był alfą. Błąkałam się samotnie po świecie aż tu dotarłam.
Talizman : 


Patron(ma swojego własnego patrona, wilkołacki anioł cienia): 

Inne zdjęcia :
Jako szczeniak :



Wilkołak :

Człowiek :



Gdy tańczy :

Ze skrzydłami :




Jako kot :

Gdy zmienia się w wilkołaka :

Gdy biega :

Od Iris C.D Pavonessy

Ifus musiała gdzieś pójść więc spotkamy się później.Żeby nie tracić czasu zajęłam się patrolowaniem terenów, co nie oznacz że nie przestałam myśleć o tym co powiedziała mi Ifus.Szłam właśnie przez las Mgieł Snu kiedy usłyszałam wołanie.Zbliżyłam się trochę.Niestety krzaki mi zasłaniały więc zobaczyłam tylko ogon.Ogon,ale nie taki zwyczajny.To był ogon z pawimi piórami.
Czy to ona?
Wyszłam zza krzaka i zbliżyłam się ostrożnie.To była Ona.Stała tam i rozglądała się dookoła.

Pavonessa?To ty?-zapytałam
Iris?Iris!To ty!-wykrzyknęła
To ja!
To ty!
To ja!
To ty!
No przecież mówię że ja.
Iris to naprawdę TY.Ha ha ha.Juuuuhu!!!Ha ha!To ty!TO NAPRAWDĘ TY!!-krzyczała i wykonywała jakiś dziwny taniec szczęścia dookoła mnie i wkrótce skakałyśmy razem tak długo aż nie padłyśmy ze zmęczenia.Dzięki radości Pavonessy uleciały wszystkie moje zmartwienia.
Jak mnie odnalazłaś?
To dłuuuuuuuuuuuuuuuga historia...więc słuchaj uważnie.
Opowiedziała mi o wszystkim.
Jesteś pewna że nikt za tobą nie szedł?
Raczej nie.
A ten "czarny"?Możesz go opisać, przynajmniej mogłabym mieć jakąś wskazówkę jeśli by się tu pojawili.
Wyglądał tak:

Dzięki.Choć, pokażę ci twoją jaskinię.
Nie spytasz się czy chcę dołączyć do watahy, albo przynajmniej spytałabyś się Alfy?
Ale ja jestem alfą.
Spoko.Trochę dużo wrażeń jak na jeden dzień, ale spoko.
Chodź jeszcze muszę cię wszystkim przedstawić.
Czyli jest tu ktoś oprócz nas.
No pewnie.Dawno bym już oszalała gdybym siedziała tutaj sama.
Nie mogę się doczekać!-powiedziała i uśmiechnęła się jak tylko ona potrafi.
Ruszyłyśmy w stronę jaskiń,rozmawiając jak za dawnych czasów.

Od Pavonessy

Stałam przed wielkim lasem zasnutym tajemniczą mgłą.Bałam się iść dalej.Kręciłam się w kółko nie mogąc się zdecydować.

A jeśli tam jest Iris,a jeśli mnie potrzebuje?Pójść czy zawrócić?Pójść czy zawrócić?

Nagle zaczął wiać silny wiatr.Mgła zaczęła się rozstępować.Stałam paraliżowana ze strachu i patrzyłam jak z lasu wyłania się jakaś postać.

Kim jesteś?!Nie zbliżaj się do mnie!Uważaj bo cię zaatakuję!-pisnęłam

Nademną stała przepiękna,duża wilczyca,o sierści koloru mgły zasnuwającej las.Patrzyła na mnie z wyższością.

Jestem Dream.Opiekunka tego lasu i watahy mieszkającej w dolinie.

Ja nie,wiedziałam,przepraszam.Ja...-tłumaczyłam się

A ty kim jesteś?-przerwała mi

Nazywam się Pavonessa-od powiedziałam

Pavonessa,Pavonessa...-zamyśliła się

Czy coś jest nie tak?

Zignorowała moje pytanie.

Czy czasem kogoś nie szukasz?

Szukam przyjaciółki.Nazywa się Iris.

Tak to ona-mruknęła pod nosem i spojrzała na mnie rzyczliwiej.

Chodź za mną!-rozkazała.

Nie ośmieliłam się sprzeciwić.Zaczęła mnie prowadzić przez las.Szłam za nią ze spuszczoną głową.Nagle się zatrzymałyśmy.Podniosłam głowę,ale nie zobaczyłam już patronki.

Proszę pani?Patronko?Dream?Dream!Dlaczego sobie poszłaś!?To jest nie fair!!!-krzyczałam

I co ja teraz zrobię?

Pavonessa?To ty?-usłyszałam pytanie.

Powitajmy Pavonesse!

GAMMA

Imię wilka:Pavonessa
Płeć:Wadera
Wiek: 2 lata(nieśmiertelna)
Hierarchia:Gamma
Stanowisko:Nauczycielka szczeniąt
Rasa:Wilk śmiechu i zabawy
Moce: wolałaby nie zdradzać za wiele.Powie tylko tyle że, potrafi zarazić śmiechem(chociaż mówią,że potrafi też rozśmieszyć na śmierć :)
Cechy charakteru:miła,opiekuńcza,zabawna,uwielbia się śmiać,bawić i rozbawiać innych,ma słabość do szczeniaków,ale potrafi być stanowcza,uwielbia być otoczona przyjaciółmi, jest świetną aktorką.
Historia:Żyłam jak każdy wilk w watasze z rodzicami i najlepszą przyjaciółką Iris(tak,tak właśnie z tą Iris)kiedy nas zaatakowano.Widziałam jak rodzice pomagają jej uciec.Pobiegłam za nią, niestety jednemu z płonących drzew oderwała się gałąź i uderzyła mnie w głowę.Zanim zemdlałam zdąrzyłam popatrzeć w którą stronę ucieka.Gdy się obudziłam zobaczyłam że wokół mnie jest tylko zwęglona ziemia,durzo krwi,a niektóre drzewa są spalone.Dookoła kręciły się obce wilki szukając zapewne uciekinierów.Starałam się uciec tak żeby mnie nie zauważyli,ale jeden z nich wielki czarny basior dostrzegł mój pawi ogon.Moja chluba prawie stała się przyczyną mojej śmierci.Zaczął iść w moją stronę.Nie wiedziałam co mam robić, jedyne co przyszło mi do głowy to...ŚMIECH.Zaczęłam się śmiać.Wilk stanął jak wryty i też zaczął się śmiać,dosłownie tażał się po ziemi.Nadbiegły inne wilki i też zaczęły się śmiać(i tarzać po ziemi)Wykorzystałam sytuację i zaczęłam uciekać za Iris.Tak tutaj dotarłam.

Partner:nie ma
Talizman:

Patron:White Death
Inne zdjęcia: